Энэ 2007 хавар зуны коллекцын Луий Виттоны шинэ цүнхны загвар хэрвээ манай нэг дизайнер ийм цүнх хийсэн бол Монгол бүсгүйчүүд яаж хүлээж авах бол сонин л байна. Гэхдээ энэ загвар нийтэд бас тэгэтлээ таалагдахгүй байгаа бололтой учир нь уг цүнхийг үндсэн хэргэлдэг хүмүүс /хуучин хэрэглэгчид / нь тийм ч сэтгэл татам бус болхоор тэр гэнэ хэхэ. Бас л нэг урвуу тархалтын дизайны шийдэл.

Бичсэн: designer

[kml_flashembed movie="http://5.upload.dailymotion.com/swf/7F3M67u2j2XcWb5Pm" width="425" height="335" wmode="transparent" /] [kml_flashembed movie="http://3.upload.dailymotion.com/swf/sCodZzwxvvuuFb5BX" width="425" height="335" wmode="transparent" /] TB25-aac

Бичсэн: designer

[kml_flashembed movie="http://3.upload.dailymotion.com/swf/5kyswKklHH8UXb5sJ" width="425" height="335" wmode="transparent" /] [kml_flashembed movie="http://3.upload.dailymotion.com/swf/HQLvre9aiHVZ0b5EG" width="425" height="335" wmode="transparent" /] TB25-aac

Бичсэн: designer

[kml_flashembed movie="http://www.dailymotion.com/swf/7KwB3QpIuHPZLb5d6" width="425" height="335" wmode="transparent" /] [kml_flashembed movie="http://www.dailymotion.com/swf/1YCsJvmsoDD5Yb5g1" width="425" height="335" wmode="transparent" /] TB25-aac

Бичсэн: designer

Монгол залуучуудын хийж байгаа загварын нэвтрүүлэг юм билээ товчоор Монголын  ftv байхгүй юу. Анхны дугаарыг нь үзсэн их дажгүй санагдсан харин дараа нь ТВ9-лүү нүүчихсэн болхоор ер үзээгүй саяханаас  ТВ25 дээр байрлуулж эхэлж. [kml_flashembed movie="http://4.upload.dailymotion.com/swf/5aMIGeA97fb2yb53h" width="425" height="335" wmode="transparent" /] [kml_flashembed movie="http://4.upload.dailymotion.com/swf/4XrJn59Io3P9Eb5al" width="425" height="335" wmode="transparent" /] ТВ25-аас татав.

Бичсэн: designer

2007.03.28 Өглөөний сонин Монголын номер нэг дизайнер Н.Соёлмаатай бид уулзлаа. Этгээд бодол санаа, эрэмгий үг яриагаараа хэдийнээ олонд нүдлэгдсэн түүнтэй ярилцаж суухад сонирхолтой санагддаг. Тэрээр амьдралыг лав надаас тэс өөрөөр хардаг юм билээ. Нэгэн хэвийн найгасан яриа биш нэг л өөр үзэлтэй хүний бодлыг хуваалцаж суухад авах, хаях ч зүйл их байдаг.-Төрийн дээд одон болох “Алтан гадас”-аар энгэрээ мялаалаа. Хэдэн жилийн дараа төрөөс одон авч байна вэ? -Би анх удаагаа төрөөс одон медаль авч байна даа. Мэдээж баяртай байна. Нэлээн удаан жил зүтгэж байж энгэрээ мялаалаа шүү дээ. -Алтан гахай жилээ од хийморьтой угтаж байгаа юм чинь энэ жилдээ гялалзаж өгнө биз дээ? -Тийм ээ, явж өгнө гэж бодож байгаа шүү. -Таны Соёлмаа салон дээр анх удаа ирж байна. Хэдэн жилийн өмнө “том салон”-той болно гэж байсан амлалтандаа хүрчээ? -Би амьдралдаа ямар нэгэн зорилго тавиад, түүнийхээ төлөө уйгагүй зүтгэдэг хүн. Тэр зорилгодоо хүрч, өөрийн гэсэн байртай болсон. Байршил ч сайтай газар. Хамгийн гол нь би нэг зүйл дээр алдсан. Тэр нь оёдлын цех, дэлгүүр хоёрыг нэг дор нээсэн явдал. Дэлгүүр ажиллуулна гэдэг тийм амар ажил биш юм байна. Би үүнээс хойш дэлгүүрийн чиглэлээр ажиллахгүй гэж бодож байгаа. Зөвхөн оёдлоороо дагнана. Надад оёдлынхоо хажуугаар хувцас хунар зарах хэцүү санагдсан. Хүн мэргэжлийнхээ ажлыг л хийх ёстой гэдгийг би ойлголоо. Тэгээд ч дэлгүүр ажиллуулах нь миний зан ааш, байгаа байдалд тохирох ч үгүй. Ер нь үйлчилгээний ажилд би тохирохгүй хүн байна шүү. -Энд та дандаа өөрийнхөө брэндийн хувцаснуудыг борлуулдаг байх. Нэлээн үнэтэй зарагддаг гэж сонссон? -Миний брэндийн цөөхөн хэдэн хувцас зарагдаж байгаа. Брэнд ч гэж дээ, Соёлмаа гэсэн яарликтай хувцас зарагддаг. Өөрийнхөө бүтээгдэхүүнийг брэнд болгоход амар биш. Олон зуун жил нухаж. хөдөлмөрлөсний эцэст брэнд болдог. Тэгэхээр миний бүтээгдэхүүн брэнд болно гэж хаа ч байсан юм. За яах вэ, хүмүүс тэгж бодож байвал би баярлах л байна. Гадаадын улс орнуудад гараар урлаж хийсэн бүтээгдэхүүн илүү үнэд хүрдэг. Тиймээс би гар урлалын бүтээгдэхүүнээр дагнаж ажиллая гэж бодож байгаа. -Нэгэн үеэ бодвол манайхан үндэсний хувцас, эртний эдлэлийнхээ үнэ цэнийг мэддэг болжээ. Ер нь аль ч улс орны өвөг дээдсээс уламжлан ирсэн хувцас, эдлэл хэзээ ч хуучрашгүй зүйлд орох байх? -Монгол хувцасны коллекшноо би анх 2000 онд хийж байсан. Тэр үед манайхан үндэсний өв уламжлалаа тэр бүр сайн мэдэрдэггүй байлаа. Тиймээс 2000 онд урласан үндэсний хувцасны коллекшноо арай эртдүүлчихсэн. Гэсэн ч тэр бүтээлүүдээ Монголд үзүүлээгүй. 2000 онд Германд болсон экспогоор аваачиж сонирхуулаад, зарчихсан. Тухайн үед нөгөө талаас надад болсон үнэ хэлсэн болохоор зарсан. Ингээд саяхан хойч үедээ үлдээх зорилгоор дахиад нэг коллекшин оёсон. Энэ сарын 25-нд СТӨ-нд үзүүлсэн шүү дээ. -Цаг хугацаа өнгөрөх тусам таны өрсөлдөгчид улам нэмэгдэж, сайн сайн дизайнерууд төрж байна. Юун төлөө энэ салбарт он удаан жил зүтгэсэн билээ. Монополь байж чадаж байна уу? -Энэ бол зах зээлийн жам ёсоор байх ёстой асуудал. Ганцхан би юу гэж бүх хувцас оёод байх вэ. Хувь хүмүүс, том жижиг компаниуд бүгд л өөр өөрийнхөөрөө бүтээгдэхүүнээ хийж, борлуулж байна. Надаас ерөнхийдөө урлагийн, тайзан дээр гардаг хүмүүс хувцас хунар авдаг. -Таныг би зөвхөн дизайнер юм болов уу гэж бодсон. Гэтэл та зурхайн чиглэлийн ном орчуулаад тавьчихаж. Зах зухаас нь уншихад сонирхолтой санагдлаа шүү? -Би уг нь тал талын мэдлэгтэй хүн шүү. Орос хэл дээр гарсан зурхайн номыг орчуулсан юм. Би өөрөө зурхай их сонирхдог. Хүнийг таньж мэдэхийг илүү хүсдэг гэх үү дээ. Тэр үүднээс энэ номыг сонирхож орчуулсан. Тэгээд ч би маш их ном унших дуртай -Уг нь таныг ажиглахад зурхайнд итгэх хүн биш шиг л санагдах юм? -Манайд гараад байдаг зурхайнууд шал худлаа байдаг. Хүн төрөлхтний өнгөрсөн олон мянган жилд зурхайгаар хүнийг хэрхэн таних вэ гэдгийг цагаан арьстнууд судлаад иржээ. 12 жилд төрсөн 12 жилтэй хүмүүс энэ хорвоо дэлхий дээр амьдардаг. Түүнээс биш нэг сая хүн байлаа гэхэд нэг саяулаа өөр өөр араншинтай байна гэж үгүй. Би энэ номыг судалсны хувьд хүнийг хараад л бараг мэддэг болсон. -Тэгэхээр та олон төрлийн бизнесээр амьдралаа авч явдаг юм байна. Орлого ихтэй байдаг уу? -Би орлого ихтэй. Гэхдээ би мөнгийг яаж өөртөө ашигтайгаар зарах вэ гэдгийг үргэлж тооцоолдог. Харин мөнгө цуглуулахыг нэг их боддогүй. Мөнгийг цуглуулаад л, банкинд хадгалаад суудаг хүн биш. Маш хурдан ямар нэгэн бодит зүйл болгохыг хүсдэг. Үл хөдлөх хөрөнгө ч юм уу, эртний үнэт эдлэл болгодог. Миний хэрэглээ бол маш бага. Тэр тусмаа тансаг хэрэглээнд дургүй. Тансаг хэрэглээ бол хүний мөнгийг ёстой дэмий үрж байгаа эд. Ертөнцийн бүх хог новшийг хэрэглэнэ гэвэл нас хүрэхгүй биз дээ. Би сүүтэй цай уудаг бол сүү, мах иддэг бол махаа л авдаг. Мөнгө тэртэй тэргүй надад орж ирдэг. Тэрийг л би өөртөө ашигтайгаар зарцуулахыг хичээдэг. Мөнгө өдөртөө орж л байдаг, гарч л байдаг. Тиймээс мөнгийг өдөр шөнөгүй зүүдлээд, амиа тавьчих шахам зүтгээд хэрэггүй. -Эмэгтэй хүн бүр тансаг зүйлд дуртай байдаг шүү дээ. Ядаж ээмэг, зүүлт ч авдаггүй гэж үү? -Мэдээж эмэгтэй хүн гэдэг утгаараа ганц, хоёр жин ихтэй алтан эдлэлүүд байдаг. Зөвхөн олсон мөнгөө үеийн үед дамжин үлдэх үл хөдлөх хөрөнгө болгодог. Гэхдээ би тийм том байшин саванд амьдардаггүй. Манай гэр айхтар үнэтэй мебель тавилгагүй. Бензин маш бага иддэг машинтай шүү дээ. Хэтэрхий тансаг гэр орон хүний ухааныг мохоодог. -Яаж? -Яахав дээ, хамаг сайн сайхан энерги, хүч чадал, ухааныг нь цаагуураа сордог юм. Хүн энгийн юманд амьдрах тусам ухаан нь улам сайжирдаг. Гял цал орчинд амьдрах тусам бие нь улам мууддаг гэж болно. -Гудамжаар гоёж, гангалсан эмэгтэйчүүд алхдаг. Харин та тэр бүлгийн хүмүүсээс тэс ондоо юм? -Хүн болгон надтай адилхан байх албагүй. Би тансаг эмэгтэй хүнийг хүндэлдэг. Яахав дээ, тэр хүн надтай адилгүй л юм байгаа биз. Монголын хоёр сая 500 мянган хүн бүгдээрээ өөр өөр бодолтой байж болно гэдгээ яагаад бие биендээ хүлээн зөвшөөрч чаддаггүй юм бэ. Заавал надтай адилхан байх ёстой, миний бодлыг энэ бодох ёстой, надад таалагдсан зүйл энэнд таалагдах ёстой гэж биендээ тулгасан маягтай амьдардаг. Харин нөгөөдөх нь энэ надад таалагдахгүй байна гэхээр уурлачихдаг юм, их сонин. Би хүмүүсийг хувь хүн байгаасай гэж хүсдэг. Өөрийн бодолтой, өөрийн вкустэй байх хэрэгтэй. Дотор хүн чинь юу хүснэ тэрийг сайтар чагнах нь зүйтэй. -Таныг өөрөөсөө олон дүү найз залуутай гэдгийг мэднэ. Та хоёрыг салсан, нийлсэн гээд олон янзаар ярих юм даа? -Хамтран амьдрагч гээч. -Нээрээ тийм? -Бид хоёр хамтран амьдарч байгаа. Заримдаа салаад л, заримдаа нийлээд л байж байна. Мэдээж надаас олон дүү хүн учраас яг миний амьдралаар яв гэж хэлдэггүй. Тэр хүний өөрийнх нь хувь заяа гэж байна. Би түүнийг амьдралдаа хөлөө олж зөв замаар явахад нь тусладаг. Түүнээс биш би өөрийнхөө амьдралыг насаараа өөрөө авч явсан. -Нэгэнт та хоёр олон жил хамт амьдарсан юм чинь эхнэр нөхрүүд болохгүй юм уу. Эмэгтэй хүнд хүүхэд хэзээ ч оройтдоггүй шүү дээ? -Үгүй. Хэзээ ч тийм зүйл болохгүй. Би хоёр охинтой. Одоо ингээд л болоо. -Тэгвэл эрчүүдийн талаар ямар бодолтой байна. Тэдний талаар таниас бас нэг өөр хариулт гарч магадгүй? -Манай монгол эрчүүд маш их архи ууж байна. Зорилгогүй, амьдралаа авч явах тал дээр үлбэгэр, дорой юм шиг санагддаг. Тийм болоод байгаа ч юм уу. Өмнө нь Монголын сайхан эрчүүд байсан болоод Чингис хааны тухай түүх үлдсэн шүү дээ, Гэтэл сүүлийн үед тэдэнд сэтгэл дундуур явах болсон. Гадаадын эрчүүдийг хараад байхад их айхтар юм аа, тэд чинь. Олон жилээр бүх амьдралаа төлөвлөчихсөн, өөрсдийгөө ямар нэгэн хэрэг төвөгт орооцолдуулахгүй, өөрсдөө бас хүний амьдралыг бусниулахгүй, хууль дүрмээ зөрчихгүй сайхан явах юм. Манай эрчүүд болохоор дандаа нэг юманд унасан, орооцолдсон, том жижиггүй бодлогогүй зүйлд хошуу дүрсэн байдаг . Манай улсын тал эрчүүд нь Монгол улсыг авч явж, нөгөө тал нь ядарсан янзтай байна. Эрчүүд маань дэндүү гэнэн цайлган, хэтэрхий хүүхдэрхүү, болгоомжгүй, муу санаагүй гэдэг нь ажиглагддаг. -Магадгүй эрчүүд маань хэтэрхий цөөхүүлээ, хүүхнүүд нь олуулаа болохоор тэднийг ингэж эрхлүүлж, давраагаад байгаа юм болов уу? -Бусад оронтой харьцуулж харахад Монголд гэр бүлийн салалт дэндүү их байдаг. Гадныханд гэр бүл гэдэг амьдралын гол утга учир нь. Манайханд болохоор суугаа л биз, салаа л биз. Муусайн хүүхнүүд хаа мунддаг юм гэсэн хайнга ойлголт бий болсон. Тэгээд ер нь авгайгаасаа салсан эр хүн өөдөлдөггүй юм даа. Эмэгтэй хүн хажууд нь байж, хоол цайг нь хийж, хувцас хүнарыг нь угааж өгөхгүй бол эрчүүд арчаагаа алдаж эхэлдэг. -Та ч гэсэн хамтран амьдрагчдаа анхаарал, халамж их тавьдаг уу? -Би гэр орны ажил хийдэггүй хүн. Хоол хийдэггүй, хувцас угаадаггүй, гэр цэвэрлэдэггүй. Би зөвхөн өөрийнхөө ажлыг хийдэг. Энэ бүгдийг ганцхан миний хамтран амьдрагч амжуулдаг. -Тэгвэл та хоёрын гэр бүлийн амьдралд оролцох үүрэг чинь солигдсон юм биш үү? -Гэр бүл болгон янз янзаар амьдарч байгаа. Би ингэж амьдрахыг хүсэж байна. Тэр хүсэхгүй бол явна л биз. “Би чамтай ингэж л амьдарна. Энэ амьдрал чамд таалагдахгүй байвал өөрөөр амьдарч болно. Би чамд зөвшөөрнө” гэж хэлдэг юм. Би хүнийг бодож өөрийгөө барьж амьдардаг хэн юм бэ. Тэгж амьдрах алба байхгүй. Үгүй, чадахгүй. -Тэгэхээр таныг нэлээн эршүүд авиртай гэх юм билээ. Үүнтэй санал нийлэх үү? -Намайг дандаа тэгж хэлэх юм. Яршигтай юм аа, би явж хүйсээ солиулдаг юм бил үү. С.Бэлэгмаа sonin.mn-ees

Бичсэн: designer

Thursday, 22 February 2007 By M. Bayarmaa MONGOLIAN professional fashion designers, showing off the wonder of traditional Mongolian clothes, have been organizing displays every year before Tsagaan Sar on February 14, in the Mongol Costumes Center. This year’s Mongolian clothes show was organized by the UB Mayor’s Office and Mongol Costumes Center. The traditional dress of Mongolians has a rich history of many centuries. The costumes are arranged in different situations: somebody is riding on horseback over the steppe; sitting at home in their ger (at home); or dancing at a national festival. The conditions of the climate influence the kind of dresses, with different costumes for the seasons of the year. In summer, the Mongols wear a light coat or frock, the “Terleg”, in fall and winter a wadded coat, the “Khovontei deel”(made by cotton and material, cloth), or a lambskin coat (made by lamb’s wool), and in winter specifically, a sheepskin dress reminiscent of a fur coat, the “tsagaan nekhii deel”. The age of the wearer is reflected by the dress. The costumes of elderly people are, as a rule, modest and plain. The female dress shows the different attire of the girls and married women. The costumes of the latter are decorated and adorned splendidly with ornaments speaking of an older design of the garment, which with the combination of the colors speak of an ancient tradition. The materials from which the dresses were sewn were produced naturally, such as leather, wool, and fur. Dresses have been made of silk, cotton, wool, and brocades, and were richly decorated with jewelry and ornaments of gold, silver, corals, pearls and precious stones. In recent times, Mongolian traditional costumes have changed, becoming urbanized. During the show, many national clothes collections were displayed by designers such as The Great Mongolian Prides, Ethnic Groups of Mongolia, Donj (Image), Urban Girls and Coins. The show, named “The Great Mongolian Prides,” aimed to make known for future generations the great history and culture of the traditional Mongolian costumes and the great history and culture. The show also has other purposes, such as promoting traditional clothes in the national consciousness, developing patriotism in young people or preserving the cultural values of national history for the youth. The majority of the clothes of the show were made by designers and tailors of the “Chinba” salon. Traditional designs with a modern, contemporary twist attracted audiences’ interest. During the show, both young and old people asked and were interested in how to order these clothes. The Ethnic Groups of Mongolia collection is most unique with various ethnic groups clothes displayed, e.g. Khalkh, Kazakh, Dorvod, Torguud, Bayad, and Khoton. There are approximately 20 ethnic groups in Mongolia. Most groups have their own traditional clothing and ornamentation reflecting the natural environment, history and customs of the groups, as well as the age, gender and social status of the person wearing them.

Бичсэн: designer

Soyolmaa Born 1958, 1985 diploma at the Institute for Textile Engineering in Moscow, since 1992 studies in Mongolian traditional costumes, since 1989 successful collections, e.g., "Lady in Red" (1989), "Colourful Gobi" (1996) and "Nostalgia" (2000). Soyolmaa is the most successful and most famous Mongolian fashion designer. She runs a show-room in the centre of Ulaanbaatar, where both her own collections and international labels are on sale. She has studied in the Soviet Union, and received a solid training in handicraft. After finishing her studies, she was working as an industrial designer; after the breakdown of the Soviet Union, she set up for herself and founded her own label. Soyolmaa was co-founder of the Mongolian designers’ association and of the fashion-show "Goyol", which takes place each winter in Ulaanbaatar since 1989. The initial motivation for returning to her native traditions came from the "Star Wars" movie: One of the princesses was wearing a Mongolian national costume, which made clear to her the uniqueness of these traditional costumes. Since then she often uses elements of traditional Mongolian costumes in her collections and utilises domestic materials like silk, wool, leather or fur; nowadays, the Mongolian textile industry is able to supply these fabrics and materials in very good quality. Her collections are characterised by a feminine elegance, free and sometimes unconventional combinations of different materials and a clear line. Soyolmaa has also been presenting examples from her collections in Germany: In 2000, she took part in the Expo in Hannover, in 2001 she presented her collection at the Commerzbank, Berlin (Die Tageszeitung, Berlin, 3rd of July 2001).

Soyolmaa: 2006 collection Soyolmaa: 2006 collection

http://cms.ifa.de/en/ausstellungen/ausstellungen-in-deutschland/past-exhibitions/2006/stitched/soyolmaa/

Бичсэн: designer

Oyunbileg

Born 1975 in Ulaanbaatar, 1997 diploma at the Institute for Design and Arts "Setgemj", 1997–2004 designer at the "Gobi" company, participation at "Goyol 2002" and "Goyol 2003", since 2005 free-lance woollens designer for various manufactories in Mongolia.

Oyunbileg has specialised on products of cashmere. Having studied at the state-run wool factory "Gobi", which employs a staff of designers and produces for the international market, also for German trade chains, she has had the benefit of a solid training in handicraft. However, since her abounding creativity wasn’t called for at "Gobi", she set up for herself as a free-lance designer.

Oyunbileg loves references to traditional costumes, translating them into bordures or clasps, into simple wraparound cuts, but she also improvises with international brands such as Adidas. Her openness concerning the materials also manifests itself in her designs for evening and cocktail gowns. Unlike most of her female Mongolian colleagues she also designs men's fashion, orienting herself by rather classical models. For the exhibition, Oyunbileg has designed five creations, which are currently in production.

Oyunbileg: pinboard Oyunbileg: evening dress, Goyol 2005

Бичсэн: designer

Ovdogmid Born 1980, 1988 – 2003 studies of fine arts at the Institute for Fine Arts, Ulaanbaatar, 2003 – 2005 studies of design at the Technical University, Ulaanbaatar, since 2006 designer at Shilmel Zagvar Inc., 2004 Award for Best Costume at the Goyol Festival, 1. Prize at the Festival of Mongolian National Costumes, 2005 single fashion-show at the Museum of Mongolian National Costumes, 2006 single fashion-show at the National Geographic Society, Washington, D.C. Right after he had finished studies of fine arts, Ovdogmid was invited to participate at the Goyol fashion-show as a designer. He began experimenting with felt, discovering it as the adequate material for him. In Mongolia, felt is traditionally being used for yurts, boots and blankets, and it was also used in the fine arts. However Ovdogmid for the first time processed merino wool to an extremely fine and softly flowing felt that could also be used for clothing. His imaginative felt creations immediately attracted the professional fashion world’s attention. Since there are no predecessors or standards for his manner of utilising felt, he had to acquire the technique on his own: he shapes the clothes directly on the torso, felting them in parts that correspond to traditional cuts. The pieces are not sewed together but felted, so that they are attached to each other seamlessly. Other materials are integrated in the process of felting, or sewed on as ornaments afterwards. Ovdogmid regards himself as an artist, each costume is – first of all, because of his way of creation – a unique and artistic object. Finest handicraft, costly materials and the singularity turn his creations into works of art, which hardly have anything to do with fashion and because of their prices are hard to sell. Therefore, Ovdogmid together with some colleagues has founded a company that produces felt accessories – hand bags or hats – which are especially saleable in the US and in Japan. Ovdogmid: felt collection, summer 2006 Ovdogmid: felt collection, Goyol 2006 http://cms.ifa.de/en/ausstellungen/ausstellungen-in-deutschland/past-exhibitions/2006/stitched/ovdogmid/

Бичсэн: designer